Prywatyzacja Szpitali - rozważania
2008.10.08 00:00
  Słysząc wczorajsze orędzie Prezydenta naszego kraju, w publicznej telewizji, odniosłem wrażenie iż zaczyna się coś ciekawego dziać w kwestii służby zdrowia w Polsce. Pan prezydent jak nigdy dotąd w stanowczy sposób określił swoje przekonania na temat tego jak powinien wyglądać system ochrony medycznej w Polsce, pomimo faktu że ekonomistą nie jest.

Nie jest też lekarzem, anestezjologiem czy pielęgniarką, nie jest menadżerem czy ekonomistą a już na pewno nie jest i nie był dyrektorem ZOZu czy szpitala... Ale w publicznej telewizji z całą stanowczością podkreśla co być powinno, co jest dobre a co złe.

Takie ma prawo nasz Prezydent, zreszta każdy obywatel też, tyle że ten ostatni nie w Publicznej telewizji.

Status Quo - to określenie bardzo dokładnie precyzuje polską politykę ostatnich lat. Utrzymanie Statusu Quo we wszystkich trudnych dziedzinach gospodarki, to cel jaki chcą osiągnąć wszystkie rządy od Balcerowicza po Tuska.

Czy prywatyzować szpitale? Czy przekształcą się one w "maszyny do robienia pieniędzy" cytując słowa Głowy Państwa, czy "dobro pacjenta" będzie wówczas tylko pustym sloganem ?

Zastanówmy się jak to wygląda dzisiaj. Czy dzisiaj dobro pacjenta jest dla szpitala jako instytucji cnotą najważniejszą? Czy lekarz popełniający błąd jest skutecznie eliminowany z popełniania kolejnych? Czy szpital nie jest "maszynką do robienia pieniędzy?".

Dzisiejsze Status Quo przede wszystkim nie pokazuje rzeczywistej kondycji finansowej szpitala. Nie wystarczy mówić że pieniędzy brakuje trzeba to jeszcze udowodnić. Gdyby ktoś zapytał przypadkowego obywatela, czy Polskie Szpitale mają wystarczającą ilość pieniędzy, odpowiedź była by jedna : NIE, niezależnie od stanu faktycznego szpitali. Świadomość społeczna w tym względzie, stanowi swoisty przyczynek do dalszego topienia publicznych pieniędzy w nierentowne szpitale.

Dzisiejsze Staus Quo to prawo które stawia lekarza ponad prawem. W ważnych sprawach decyzję o błędzie lekarskim podejmują inni lekarze, którzy zgodnie prawem nie mogą w żaden sposób krytykować swoich kolegów po fachu. Czy w takim układze dobro pacjenta to cnota cnót ? Odpowiedź zna każdy kto kiedykolwiek znalazł się w sytuacji poszkodowanego.
Kto płaci ewentualne odszkodowania za błedy lekarza? Płaci szpital.

Czy jest sens prywatyzować szpitale?

Przy obecnym Statusie Quo prywatyzacja to gwóźdź do trumny dla polskiego pacjenta. Nie zmieni ona nic a zachowa fikcyjne poczucie wolnego rynku.

Prywatyzacja powinna być poprzedzona całkowitą liberalizacją rynku ubezpieczeń zdrowotnych. Tylko konkurencja w tej materii wymusi odpowiednie zmiany w sposobach leczenia. Pojawi się wreszcie profilaktyka której dzisiaj praktycznie nie ma.

A Pacjent nie będzie traktowany jak Petent, a jako klient.

Prywatyzacja szpitali dzisiaj, to tak jakby sprywatyzować PKP wraz z infrastrukturą linii kolejowych. Niby Ok ale gdzie tu miejsce na konkurencje, skoro tylko jeden podmiot ma tory?

Prywatyzacja szpitali dzisiaj będzie bardzo przypominać prywatyzację TPSA którą sprzedano wraz z największą i jedyną infrastrukturą kablową w Kraju oraz szeregiem ustaw które stawiały prywatnego już operatora telekomunikacyjnego w pozycji całkowicie dominującej na rynku - niewiele osób wie że po prywatyzacji TPSA miało przez jakiś czas wyłączność na łączność międzymiastową, a całkiem niedawno wyłączność na połączenia miedzynarodowe. Skutkowało to tym że teoretycznie była konkurencja, ale zarówno w połączeniach międzynarodowych jak i międzymiastowych TPSA dyktowała ceny, a sama był najtańsza.

Kuriozum tego typu działań nastąpiło wówczas gdy polscy niezależni operatorzy internetu woleli kupic transfery do TPSA poprzez Deutche Telekom, bo bezpośrednie umowy były dużo dużo droższe.

Tak też będzie z prywatyzacją szpitali, bez reformy finansowania usług medycznych. Powstaną spółki prawa handlowego, finansowane na tych samych zasadach, działające w ten sam sposób, stwarzające jedynie wrażenie iż na rynku usług medycznych jest konkurencja. Są bowiem dziedziny medycyny które w dniu dzisiejszym nie są dochodowe. Profilaktyka, w naszym kraju po prostu nie istnieje. Wymóc ją mogą jedynie prywatni ubezpieczyciele, którzy inaczej niż NFZ będą starały się zapobiegać i leczyć prewencyjnie niż finansować leczenie w ostatnich stadiach choroby. Dlaczego? Bo taniej jest zapobiegać niż leczyć, taniej jest najpierw pomyśleć a potem działać, wreszcie taniej jest gdy na rynku można wybrać zarówno zakres jak i cenę ubezpieczenia. Dzisiaj na to wpływu nie mamy i jeszcze długo nie będziemy mieć.

Redakcja